Droga czarownika

Praktyczne nauki magii Tolteków wg mistrza indiańskiego don Juana Matusa

Jak odblokować OOBE

Wśród osób zainteresowanych możliwościami „wychodzenia z ciała fizycznego” zwanego „eksterioryzacją” lub OOBE (Out of body experience) trwa nieustanna dyskusja o przyczynach niepowodzeń w tej dziedzinie. Wiadomo bowiem, że są tacy, którzy od samego początku wychodzą z ciała spontanicznie. Przykładem jest senior OOBE – Robert Monroe. Są i tacy, którzy, aby wyjść z ciała pierwszy raz, usiłowali tego dokonać przez wiele lat. W końcu im się to udało i odtąd zaczęli praktykować OOBE z powodzeniem i systematycznie. Trzecia grupa zainteresowanych OOBE to ci, którym się to nie udało i zrezygnowali z dalszych prób. Przykładem może tu być Bruce Moen, który stworzył własną metodę eksploracji niefizycznych światów – różną od OOBE.

Jaka jest przyczyna niepowodzenia w OOBE?

Uważni czytelnicy dzieł Castanedy z pewnością zauważyli, że nauczyciel don Juan udzielił wyczerpującej odpowiedzi na powyższe pytanie. Wielokrotnie, wyraźnie i jednoznacznie przyczynę niepowodzenia w OOBE nazwał „brakiem energii”.

Jak wojownik wchodzi w stan trzeciej uwagi

Wojownik wchodzi w stan trzeciej uwagi, gdy blask świadomości przekształca się w wewnętrzny ogień. Nie rozszerza się stopniowo, lecz obejmuje naraz wszystkie emanacje Orła zamknięte w ludzkim kokonie.

Przegląd życia zwiadowcy

Najpierw należy spisać listę wydarzeń, które trzeba przeżyć powtórnie. Cały proces zaczyna się od wstępnego oddechu. Zwiadowca opiera brodę na prawym ramieniu i oddychając powoli, obraca głowę o sto osiemdziesiąt stopni, tak że kończy oddech na lewym ramieniu. Gdy wdech się kończy, głowa wraca do normalnej pozycji. Przy wydechu należy patrzeć prosto przed siebie.

Percepcja pełni czarowników

Tonal i nagual to dwie strony natury. Tonal to zwykły świat przedmiotów i postrzegania. Nagual to nieuchwytny duch będący podstawą wszystkiego. Celem ścieżki wojownika jest połączenie się z nagualem. W kulminującym momencie praktyki wojownika następuje rozwinięcie skrzydeł jego percepcji i dotknięcie swojej pełni. Castaneda pisze o tym, gdy dwa razy skoczył w przepaść.

Wola czarownika

U nas, na Zachodzie, zazwyczaj sądzimy, że nasze życie zależy od decyzji mentalnych. Stwierdzenie „Myślę więc jestem” nadało kierunek światu, a przy tym redukcjoniści uważają mózg za siedzibę rozumu. Jak dalece jest to błędny pogląd powinno być oczywiste, gdyż to centrum zlokalizowane w głowie zupełnie nie radzi sobie ani z wojnami, ani z epidemiami, ani ze śmiercią, ani z innymi udrękami człowieka.

Jak przejść do innego świata

Czarownicy tolteccy widzą świat podzielony na pasma. To więcej niż wcześniej omówiony kulisty kokon percepcji człowieka podzielony na wąskie pionowe pasma-plastry, przez które przechodzą emanacje energii wszechświata. U człowieka punkt połączenia wybiera wiązki emanacji w ramach ludzkiego pasma. Tak tworzy się percepcja konkretnego człowieka. Jego odczucia oraz interpretacja świata. To jest pasmo osobiste świadomej jednostki. Poza takimi osobistymi pasmami, czarownicy zaobserwowali w przestrzeni tzw. wielkie pasma emanacji. Do każdego z tych pasm należy konkretny przedmiot lub konkretna istota.

Gdzie tkwi źródło halucynacji, agresji, duchowości?

Czarownicy tolteccy źródło wszelkich postrzeżeń i stanów człowieka widzą w pasmach emanacji, a dokładnie w położeniu punku połączenia w konkretnym miejscu ludzkiego pasma emanacji. Czym właściwie jest ludzkie pasmo emanacji? Otóż otaczający ciało człowieka – świetlisty kokon przypomina kulę jasnego sera, w którą wstawiono gruby dysk ciemniejszego sera. Jeśli podzielić kulę w pionie na cztery części, to ludzkie pasmo jest plastrem wyciętym z tej kuli na linii w około jednej czwartej od lewej strony. Na granicy między pierwszym plastrem a drugim. Za lewą łopatką człowieka, na powierzchni tego plastra, znajduje się punkt połączenia emanacji, które wybrane spośród milionów nici energii przechodzą przez ludzki kokon. Wiele powodów sprawia, że punkt ten tkwi bez ruchu lub też porusza się w lewo, w praw lub w głąb tego pasma. Może to być np. silne przeżycie emocjonalne, środki halucynogenne lub nasza własna decyzja – tzw. intencja. Które z tych emanacji zostaną wybrane przez punkt połączenia wpływa na percepcję nas samych i całego naszego świata. Wpływa też na nasze samopoczucie i nasze zachowania. Na nasz charakter, zainteresowania, relacje.

Czarownik który widzi oraz wie

Swego czasu znane było powiedzenie „patrzą, a nie widzą”. Patrzą, ale nie widzą tego, co jest istotne. Jak czarownik zinterpretowałby te słowa? Widzącymi czarownicy tolteccy nazywają tych, którzy widzą istotne „tworzywo” wszystkiego, co nas otacza. Bo ludzie i zwierzęta, kamienie i drzewa, a nawet kula ziemska to istoty energetyczne. Widzący postrzega je jako pełne struktur światło. Nauczyciel toltecki, nagual czyni wiele starań, aby jego następca tak widział wszystko.

Trzy kroki wojownika w kierunku widzenia

W rzeczywistości każdy człowiek dąży do wolności. Jeśli jednak zwykły człowiek uświadamia to sobie słabo, a prawie nic nie robi, aby wewnętrzną wolność uzyskać, to wojownik, który ma stać się czarownikiem, pracuje nad swym umysłem. Przekształca swoją percepcję do tego stopnia, że z człowieka, który jedynie patrzy na powierzchnię rzeczy (ale ich nie widzi), staje się widzącym energię. To daje mu nie tylko ujrzeć rzeczywistą strukturę świata, ale umożliwia skuteczne działanie, o którym zwykły człowiek nie ma odwagi nawet marzyć. Wojownik zaś uwalnia się w ten sposób od wszelkich ograniczeń.

Czarownik w Wielkim Planie Ludzkości

Na wstępie trzeba zastrzec, że nie mówimy o czarownikach niższych klas, których specjalnością jest np. rzucanie uroków. Powiemy o czarownikach tolteckich z linii opisanej przez Castanedę. Przykładem naguali są tu don Juan Matus lub działający do dziś i opisany przez Roberta Noble nagual Julian. Czarownicy ci niemal od zawsze uznawali, że człowiek jest niezwykłą istotą, gdyż oprócz wyposażenia w ciało fizyczne i energetyczne, jak wszystko wokół nas – posiada wysokiej klasy świadomość. Daje mu ona możliwość dokonywania czynów nie tylko przekraczających możliwości zwierząt, ale wykraczających poza codzienne wyobrażenia społeczne. Należą do nich na przykład natychmiastowe uzdrowienia, teleportacja, jasnowidzenie, uniknięcie śmierci ciała fizycznego lub przeniesienie się do innego, wybranego wymiaru.

Page 1 of 3

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén